© 2007 Startpagina-Namibië  KvK-nr 27318970                                             Laatst bijgewerkt op 19 mei 2010

 

De Website van Namibië-specialist Edgar Peijnenborgh

Sinds 1999

De Geschiedenis

Inleiding

Namibië geniet van een van de weinige democratische dispensaties in Afrika. Bewijs hiervan is bijvoorbeeld het funtioneren van het parlementair systeem, het inachtnemen van de rechten van de mens en de burger, het met regelmaat organiseren van verkiezingen op lokaal, regionaal en nationaal vlak. De bezoeker aan Namibie bevindt zich in een samenleving waar vaak energiek gedebatteerd wordt over het bestuur van de staat en de rechten van de burger.

Kolonisatie

Deze democratische ontplooiing kwam tot stand na de onafhankelijkheid in 1990 en werd zwaar bevochten na een eeuw van kolonisatie en verzet tegen de buitenlandse bezetting. De eerste koloniale veroveraars waren de Duitsers die vanaf de jaren 1880 controle verwierven over grote delen van het gebied. De troepen van buurland Zuid-Afrika veroverden Zuid-West-Afrika, de koloniale naam voor Namibie, tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het gebied kwam terecht onder een mandaat van de Volkerenbond, de voorloper van de Verenigde Naties, en het beheer werd toevertrouwd aan Zuid-Afrika. Een steeds groeiend binnenlands verzet tegen de heerschappij van Zuid-Afrika, gesterkt door de ontvoogding van verschillende koloniale gebieden in de wereld, verhoogde vooral vanaf de jaren 1960 de inspanningen om via de Verenigde Naties de onafhankelijkheid van Namibie te bewerkstelligen. Dit werd uiteindelijk gerealiseerd in 1990, een jaar nadat de Verenigde Naties de weg naar onafhankelijkheid opende met het stationeren van een grote VN-troepenmacht in Namibie.

Bezetting en oorlog

De geschiedenis van Namibia is vergeven van de verzetsdaden tegen de koloniale overheersing. De bekendste is de oorlog van 1904 tot 1907 tussen de Duitse bezettingsmacht en de Herero's en Nama's. Deze oorlog is berucht omwille van de catastrofale gevolgen vooe de plaatselijke bevolking. Geschat wordt dat tot 80 % van de Hererobevolking en tot 50 % van de Namabevolking gedood werden. De voornaamste oorzaak voor deze oorlog was de bezetting van grote gebieden voor koloniaal gebruik. De vervreemding van het landbezit werd verder gezet en breidde zelfs uit tijdens het bestuur onder Zuid-Afrika.

SWAPO

Beginjaren 1960 vertrokken vele Namibiers in ballingsschap om het verzet tegen de bezetting van Zuid-Afrika te beklemtonen. De apartheidspolitiek, een verankerd racisme, was de voornaamste bron voor afkeur en verzet. Tegen het midden van de jaren 1980 verbleven ongeveer veertig duizend Namibiers in ballingsschap, de meeste verenigd in de 'South West African People's Association' (SWAPO). Het gewapende verzet begon halfweg de jaren 1960 en nam voornamelijk toe nadat Angola kon gebruikt worden als uitvalsbasis voor de verzetstroepen. Zuid-Afrika beantwoordde het verzet met het militariseren van Namibie en het uitroepen van de staat van beleg in grote delen van het land. Schendingen van de mensenrechten, zoals folteringen en opsluitingen zonder enige vorm van proces, gaven het verzet van de Namibiers tegen de koloniale aanwezigheid meer diepgang.

Tot slot

Een kort overzicht zoals dit kan helaas de complexiteit van de bondgenootschappen en het verschuiven van de macht en invloed in Namibie gedurende de laatste twee eeuwen niet volledig blootleggen. De geinteresseerde lezer wordt aangeraden om mooi ogende en popularistische publikaties te vermijden daar zij vaak mythen over de geschiedenis van Namibie herhalen die door kolonialen in stand gebracht werden. Gelukkig vind je in de betere boekhandel publikaties die het onderwerp op grondige wijze behandelen. Nochtans moet erbij vermeld worden, hoe goed enkele van deze uitgaven ook mogen wezen, dat de geschiedenis van Namibie in grote mate nog geschreven moet worden.